Eindelijk belangen natuurijs verdedigd

Bevroren water is leuk voor ijsliefhebbers. En die zijn er velen in Friesland in de jaren 1898. Eindelijk weer eens een strenge winter. Maar wacht even, niet iedereen zit in die tijd te wachten op ijs op de Friese wateren. De transporteurs over het water bijvoorbeeld. Zij doen niets liever dan gewoon blijven varen als het maar even kan. Maar zo heb je dus in het zo vredige Friesland echt een probleem, want de mensen die door het ijs willen varen staan recht tegenover anderen die het transport juist op het ijs willen doen.

En dan hebben we het nog niet gehad over de schaatsliefhebbers. Als het een beetje vriest en het ijs houdt wordt in Friesland massaal geschaatst. Maar wat als het ijs gebroken wordt door de vaartuigen? Hoe los je dat op? De tijd is rijp voor een bond. En zo geschiedde. We schrijven 13 maart 1886. Het is de tijd van Pim Mulier, de oprichter van de Elfstedentocht.

Belangrijk werk
Dat de bond in de behoeften van die tijd voorzag moge blijken uit de reacties in die dagen: ‘Te Leeuwarden is opgericht een Friesche IJsbond, welke zich ten doel stelt om in de provincie Friesland te waken voor de ijsbelangen en te verkrijgen dat het ijs voortaan niet meer onbruikbaar wordt gemaakt door stoombooten of door het te sterk afstroomen van het water door de zeesluizen. Een honderdtal belangstellenden traden al dadelijk bij de eerste bijeenkomst tot het lidmaatschap toe.’ En zo zette het bestuur van de bond zich in voor iedereen die van het ijs gebruik maakte. En dat waren er velen.

Binnenkort meer hierover.

Lees meer