In de schaatswinters 2008/2009 en 2009/2010 zijn veel schaatsliefhebbers in het ziekenhuis terecht gekomen. Een groot aantal botbreuken was het resultaat van beide korte natuurijsperioden. Een val op het ijs is gauw gebeurd. Niet alleen door eigen onvoorzichtigheid, maar ook door anderen behoort een ongelukkige val tot de gewoonste zaak van de wereld. Veel schaatsers zijn door het kunstijs en gebrek aan natuurijs ook niet meer zo gewend om te manoevreren op het grillige ijs met onverwachte scheuren, ruwe plekken, obstakels en niet te vergeten: drukte om je heen waar je op in moet spelen. Wat kun je hier tegen doen?
Een grotere behendigheid op het ijs is natuurlijk aan te leren door veelvuldiger op kunstijs te schaatsen. De vele kunstijsbanen die ons land rijk is, maken het mogelijk om in ieder geval iedere herfst en begin van de winter goed voorbereid het ijs op te gaan. Daarnaast is het altijd nuttig om preventieve maatregelen te nemen. Met name voor ouderen, kwetsbare schaatsliefhebbers (osteoporose) of mensen met een eigen bedrijf die zich geen breuk kunnen veroorloven is het raadzaam om preventieve maatregelen te nemen.
Een val op natuurijs, het is zo gebeurd
Voor sommigen mg het schaatsen met een helm wat overdreven lijken, voor steeds meer mensen is het zeker nuttig beter beschermd op het ijs te zijn, zeker als de leeftijd een rol gaat spelen of er anderszins een groter risico is. Op onze site kregen we een reactie van Onno Wendelaar, die uit zijn eigen schaatservaring een en ander duidelijk bevestigt.
Gevallen, maar de helm geeft in ieder geval bescherming van het hoofd
BROZERE BOTJES
Als “ervaringsdeskundige” kan ik het volgende melden: In 1996 viel ik op mijn achterhoofd en was volgens omstanders zeker 5 minuten buiten bewustzijn. Ik kon naar de auto schaatsen maar de elfstedentocht 3 dagen later ging voor mij niet door. In 2009 ben ik op mijn rechter heup gevallen bij Nunspeet. Ik weet dat daar heel moeilijk een ziekenauto door de weilanden kan komen. Voorzichtig ben ik terug naar Elburg geschaatst. Heup én arm bleken gebroken. Nu schaats ik weer met kniebeschermers op de heupen. Dat gaat goed ik ben er al weer op gevallen, maar echte officiele heupbeschermers zijn er geloof ik niet? Wel pols-, elleboog- en knie-beschermers en een mooi kek helmpje. Misschien heeft de ijshockey “officiele” heupbeschermers? Ik ben 70 jaar, als ze mij vragen wat deed je vroeger aan sport dan is dat wandelen, zwemmen en schaatsen dat kost niks. Al die sportverenigingen en zo, die luxe dat was er vroeger niet. Je ziet op het natuurijs dan ook veel van die oude mannen zoals ik maar die krijgen wel steeds brozere botjes.”
De ervaring van natuurijsliefhebber Onno is zeker niet uniek. Een goede preventie zou veel mensen helpen. Er zijn al mooie kleine schaatshelmpjes (o.a. verkrijgbaar op de kunstijsbaan Deventer). Pols-, knie en elleboogbeschermersbeschermers zijn (goedkoop) verkrijgbaar bij winkels die skeelerspullen verkopen. Voor de heup zijn kniebeschermers te gebruiken. Voor de schenen is er een ‘gewapende’ sok, die voorkomt dat je de schaats van je voorganger door je vel krijgt.
Voorbeeld van breukpreventie: polsbeschermers
Heb je een dergelijke reactie. Laat het ons weten om anderen ook weer van dienst te zijn.
Ook hulpmiddelen uit andere sporten kunnen nuttig zijn voor de schaatser.
Als nuttige aanvulling kregen wij de volgende informatie over heupbreukpreventie.
