Op diverse plekken kom je ze tegen: schaatsers gekleed in een opvallend geel shirt. Een van hen is Femke Vrij. Ze draait regelmatig haar rondjes op de Vechtsebanen, trainend voor een groot avontuur: de Daylight Challenge van Skate4AIR 2026 in het noorden van Zweden in februari.
We vroegen haar naar haar ervaringen. Femke: “Ik heb eigenlijk niet zoveel schaatservaring. De laatste keer dat ik echt geschaatst heb was in mijn jeugd. Met mijn vader, natuurlijk op noren, want dat zijn tenminste echte schaatsen. Kunstschaatsen of ijshockeyschaatsen tellen niet mee, aldus mijn vader. We gingen als er ijs was tochten maken op de Loosdrechtse plassen, maar ja dat was 10 tot misschien 25 km. In mijn training op het kunstijs merk ik zeker vooruitgang en het fijne is dat mijn trainingsmaatje Dinja ook de vooruitgang ziet en dan bijvoorbeeld zegt dat ik gaandeweg rustiger ben gaan schaatsen. Mijn enige ervaring met schaatsen was eigenlijk op natuurijs. Kunstijs was compleet nieuw.
Ik was in oktober begonnen met lessen via Duosport maar bij de tweede les ben ik gevallen en heb ik m’n pols gebroken. In overleg met Duosport heb ik toen mij mijn lessen afgebroken. Op moment dat het gips eraf was ben ik zelf gaan trainen. Gewoon tweemaal per week schaatsen. Daarnaast eenmaal per week een langere wandeling, lekker op tempo. Goed voor het duurwerk straks op het Zweedse ijs. Laatst heb ik met mijn man 4 uur gewandeld. En dat in een flink tempo: 6 km/uur. Dit wil ik nog opvoeren naar 6 uur wandelen. En natuurlijk squats en krachttraining als m’n lijf het nog trekt. Ik kijk er naar uit en gelukkig is het ijs beter dan op de Weissensee; minder scheuren vooral. Dat lijkt mij heel fijn. Verder gaan we het zien.
Ik verheug me op het noordelijke avontuur. Het lijkt me er prachtig en ik kijk er erg naar uit. Ik schaats in de minst ervaren groep en tijdens de clinic voelde het echt alsof we met elkaar een team vormen. We willen het allemaal gewoon erg graag halen, die 10,5 uur op het ijs.
Zelf ben ik niet zo van de kou, maar ik bereid me er goed op voor. Met verschillende laagjes bijvoorbeeld, van thermo tot merinowol en een goede winddichte laag. Het doel is starten om 6 uur ’s ochtends en finishen om 16.37 uur en dan zoveel mogelijk schaatsend die tijd door te brengen. Hoe dat zal lukken hangt voor groot een deel af van de omstandigheden, maar ik ben vastberaden het op karakter te halen. En het mooie is dat we het met z’n allen voor een concreet doel doen: het geld inzamelen voor het onderzoek naar taaislijmziekte. Mooi om op deze manier daar met elkaar een bijdrage aan te kunnen leveren.”
KIJK/LEES MEER