Het verhaal van Jeroen & Jeroen op het Noorse ijs
Er was eens een Nederlander, een schoenverkoper die in Lillehammer een schoenwinkel wilde beginnen. Een pandje werd al gauw gevonden. En de Noren wisten al snel de weg naar deze winkel te vinden. Vandreskoen, een mooie overduidelijke naam die de Noren aansprak: de wandelschoen. En snel werden het meer dan wandelschoenen alleen die over de toonbank gingen. Maar de schoenverkoper, Jeroen Oostendorp, had ook grote passie voor schaatsen. Zodra er ergens in de buurt maar ijs was, stuurde hij ons enthousiast een foto of video. Hij had weer de primeur.
Maar Jeroen woont niet ver van het grootste meer van Noorwegen vandaan, de Mjøsa. Het duurt even, maar na een tijdje ligt er één grote plak ijs. Maar….de dikte ervan varieert zeer sterk, want….met zo’n groot oppervlak zijn de omstandigheden behoorlijk gevarieerd. En nog wat anders: er hangt regelmatig een flinke bui sneeuw in de lucht. Leuk voor de winterse sfeer, maar vaak een ramp voor het schaatsen. Met 5 cm sneeuw schaats je niet meer zo lekker. Als je wat wilt, moet je je eigen baantje gaan vegen. En zo deed Jeroen. Laat er nou in de buurt een tweede Nederlander zijn, die ook graag schaatst en ook nog Jeroen heet. En het verbond is daarmee gestart om samen te werken aan hun passie: een ijsbaan realiseren op het grootste meer van Noorwegen.
Daar kun je van alles over bedenken, maar het moet wel haarbaar zijn om te relaliseren voor een paar mensen. En je moet het materieel hebben. Jeroen Linnenbank, de tweede Jeroen is een technische man. En dat komt goed uit. Samen zetten ze de schouders onder hun voorgestelde project: een schaatstraject tussen Biri en Lillehammer. Ooit was gedacht aan een verbinding tussen Gjøvik, Hamar en Lillehammer. Mooi bedacht, maar niet realiseerbaar. Ooit zijn er in de jaren 70 alternatieve Elfstedentochten gereden, maar die hebben dat ook niet gered. Dus beter maar een korter traject dat wel goed te onderhouden is.
De afgelopen jaren is hard samengewerkt en is van alles gerealiseerd waar veel schaatsliefhebbers gebruik van hebben gemaakt. Nee niet alleen Nederlanders, maar ook de locale schaatsliefhebbers hebben de laatste jaren steeds meer belangstelling gekregen voor het ijs bij hen om de hoek. Vooral de komst van de klunschaats heeft voor een doorbraak gezorgd. Langlaufers hoefden alleen maar de latten te vervangen door ijzers. Om een lang verhaal korter te maken: het initiatief van Jeroen & Jeroen werd een groot succes dat de media in Noorwegen diverse keren haalde.
En vele enementen volgden. Maar het was geen gemakkelijke opgave door de jaren heen want vooral veel sneeuw afwisselend met dooi zorgden regelmatig voor flink wat kopzorgen voor beide Jeroens. Toch is het ze gelukt om in de loop van de afgelopen 15 jaar diverse evenementen op het Mjøsa-ijs te organiseren. Steeds wordt ook gepoogd andere partijen te betrekken bij het schaatsproject. Inmiddels is de ijsvloer, aangemerkt als Vingnesvika een officieel onderdeel van Lillehammer Skøyteklubb onder de paraplu van de Noorse Sportfederatie NIF.
KIJK/LEES MEER
– Beschrijving van het schaatsen op de Mjøsa (in het Noors)
– Website van de LIllehammer skøyteklubb (in het Noors)
– Facebookpagina van Vingnesvika (in het Noors)
Wordt vervolgd
