IJsclubbestuurders en vrijwilligers van ijsclub in ons land zijn het toonbeeld voor het hebben van geduld. Velen zijn 70- of tachtigplussers en hebben een leven achter zich waarbij het vaak lang wachten was op schaatsijs. Jaar in jaar uit de landijsbaan onder water zetten bijvoorbeeld. En nooit weten of je het dat najaar weer niet voor niets zou doen. En toch gebeurde het; elk jaar weer opnieuw. In de Stentor lees je het verhaal van Geert de Leeuw (83). Hij heeft heel wat winters meegemaakt, waarin het stevig vroor en er schaatstoertochten gehouden konden worden. Ook hij blijft erin geloven. Hij zwaait weliswaar af in het bestuurs, maar geeft aan dat ze altijd op hem kunnen rekenen. En zegt hij: “Schaatsen op natuurijs is een kwestie van de moed erin houden”.
LEES/KIJK MEER
